5 Mayıs 2012 Cumartesi

İnada Küsmenin Vakti Gelmiş

 Ha yıkıldı ha yıkılacak olan binanın içinde şu günler de kendimi sanata verdim ben yine. Giderken eserler bırakarak unutulmamak adına. Sanki hatırlanınca, bilinince ne olacaksa. Bir de benim yaptıklarımın eser boyutuna alınması da ayrı bir tartışma konusu tabi.

 Yazım konusunda duraklama yaşadığım blogdaki sakinlikten de belli oluyordur. İlhamım kendini başka dallar da gösteriyor. Kızıyorum ona. Bolca okuyorum ama yazmaya gelince artık kendimi tekrar ettiğim düşüncesiyle bırakıyorum. Evet evet kendimi tekrar ediyorum ben artık şiirlerim de. Aslında şu "Anlatmak İçin Aşk" yazımın ikincisine yeltendim geçen gün. Yine çok keyif aldım ama yayınlamak konusunda hala tereddütlerim var. Düzenleme de yapmalıyım. Bir de yakın bir dönemi anlattığından sakıncalı da bulmuyor değilim. Ben hep odunsu olacağım ya karşımda benden daha odun olunca yediremiyorum. Fena halde gurur yapıyorum.

 Şiir bana ne zaman gülecek bilmiyorum. Ama bir an önce gülse de sınavların olmadığı dönemi değerlendirebilsem.

 Gelelim ilhamın kendini gösterdiği yöne. Acemi olarak takılacağım resme fena halde kafayı taktım. İnada bindi, illa kendimi tatmin edecek bir çizim elde edeceğim. Bazen iyi hoş bu inat da yine de zararı yararından fazla. İyi çizeceğim diye oturdum iki gün boyunca uğraşıp pek değer verdiğim yazar ablamın profilindeki resmi çizdim. Sonra tabi berbat buldum ben ama, o yazılarından birinin sunumunda kullandı sağ olsun. Üstüne bir de ödev niteliğinde resimler gönderdi. Seç beğen çiz diyerekten. Nasıl çizeceğim konusunda hiçbir fikrim yok. Bence yeteneğimin olmadığı ortaya çıkacak. Eyvahlar olsun.


İnadımın eseri..!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder