17 Mayıs 2012 Perşembe

Bahar Şenliğinden Kısacık

 ...
 Sonra bu gençler değişik varlıklar. Ben de dahil olmak üzere nereye gideceğimizi şaşırmışız. Ne yapacağımızı. Ama yaşama sevinci mevcut her birinde ne hoş. Şenlikler başladı okulda. Yurtta yine kattan arkadaşlarla gittim ben de. Pek konser için gitmiş gibi olmadık denebilir. Çok kalabalıktı benin de boy malum pek uzun olmadığından bir tat aldığımı söyleyemeyeceğim. Oturduk bir şeyler yedik. Dönüşümüz biraz sıkıntılı oldu. Herkes minibüslere hücum edince beklememiz gerekti. Üşüdüm deli gibi. Uşak akşamları serin oluyor hep. Bunalıpta incecik üstümle çorapsız balkona çıktığım günleri anımsadım. Pek bir deliymişim geçen yıl. :) Konu dağılmadı değil mi? Sağ sağlim yurda dönebildik nihayetinde. Çay yaptım hemen içimi ısıttı biraz. Sonra eskilerden seslendirdiğim bir şiir vardı. Onu bloga eklemeye karar verdim. Kaç saat boyunca ona uğraştım ama bir türlü olmadı. Olmadı olmadı. Biraz daha uğraşacağım daha sonra. Umarım koyabilirim.


 Emre Aydın konserinden gelip de ne yazmam beklenebilir. Senin için, unutmak için, annem için... Buyrun özeti işte. Çok çok üzüntüye uğradığım şu günlerde dönüp dönüp derin iğneler batırıyorum kendime. Sabrımın hangi demlerindeyim sonra, ben neredeyim. Gelir de burada nereliyim ben sorusu çağrışım yapmaz mı? Bir nefeste sıkışıp geçmiş gibi kandırır sonra. 



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder