12 Ekim 2011 Çarşamba

Ses Kapanı


Kadere kırptığın gözünde
morarmış bir damla.
Yalancı doğrular onlar, kanma!
Kır bilincin zincirlerini, korkma!

Aynada kırılandı ışığın tarifi
renklerin varlığı şaibedeyken
gözün görmediği karanlıkta
bir mum yak, durma hadi!

Bir kıvılcım tutuşturabilir yaşama küsmüş ateşi
acıların kahkahası hazzı küçümsüyor mu ne?
düşenin düşüne mi mühürlendi düşünce?
üstüne molozlar dökülüp
Nil’in yatağını kim değiştirdi dün gece?
en derin uykularımda
kimdi çeken yorganımı benim sessizce?
ruhum nerede, ey madde!

Bedenden bir boy büyük daima
fotoğraflara yansımayan yanım.
Alışamadı gitti akşamın sessizliğinde
böyle kaybolmalarıma benim…
İşte! Tam şu nota varlığımın merkezi diyorum ona.
Üzerine basılan diyez kadar narin ve derin
S/es ver sessizlik!
Az ötende bir yerdeyim.

Doğru yalanlar bunlar, kanma.
Ey akıl, kır zincirlerini sen bana bakma!
           
Ortak bir çalışmanın ürünüdür. Aynı zamanda blogumun tasarımı için kendilerine buradan teşekkür ediyorum.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder