15 Ekim 2011 Cumartesi

Gülüyorum Şu

 İmdi efendim malum ingilizce olmazsa olmaz. Hele bir de iibf mezunu olacaksanız dil öğrenmek size farz kılınmıştır. Bizde Tûba'yla birlikte Uşak'ta bunun için kursa gitmeye karar aldık uzun zaman önce. Bu gün gidelim yarın gidelim derkene o gün dünmüş meğer.

 Birlikte merkeze gittik ve tavsiye edilen kurslardan birine girdik bilgi almak için. Yönetimde duran kız daha yetkin birini çağırdı bilgi vermesi için. Gelen bayan genç, sarı saçlı, hoş bir bayandı. Öğretmenmiş kendileri. Bizi kurs hakkında bilgilendirdi sağ olsun. Sonra isimlerimizi not aldı. Fakat bende bir gülme en gizlenemeyeninden. Tûba anladı beni. Fakat kadıncağız anlayamadı tabi siz okuyanlar gibi. Sevgili oda arkadaşımın adını yanlış yazdı. Nasıl yazar! Orada yumuşak g "ğ" gördükçe bana o kursu bedava verse de güleceğim. Konsantrasyonum sıfır. Artık çıkalım dercesine bakıyorum bizim kızın gözlerine ama nafile gözlerindeki o ışığı gördükçe durum iyice kötüleşiyor. Sonunda çıktık. Çok ayıp olduğunun farkındayım fakat tiyatro sahnesinde bile kendimi gülmekten alamamıştım ki oyunun adını söylediğimde kınanacağımdan dolayı susuyorum.

 Daha sonrasında Tûba yurda döndü bense dersim olduğundan dolayı merkezde biraz daha dolanıp kampüse gitmeyi planladım. Ders için hocalarımın verdiği fotokopileri aldım. Şu bir ay önce siparişini verdiğim ve artık gelmesinden ümidi kestiğim kitabı sormak üzere kitapçının yolunu tuttum. Ümitsiz bir bir edayla içeri girip sordum.
"Benim kitap geldi mi?"(Artık tanış olduk oradaki beyefendi ile küçük şehir malum.)
"Evet geldi" dedi. Nasıl bir mutluluktu yüzüme yayılan.
Vize sonrası çöpe atacağım fotokopilerden uygundu kitap. Okula giderken otobüste okumaya başladım. Kantine indim hemen bir çay eşliğinde devam ettim okumaya. Derse girene kadar yarıladım. Yurda geldim ve yatmadan önce bitirdim. Şimdi de tekrar okuma kararı aldım. Biraz farklı bir tarzı var. Bir solukta okunası -şahsım adına konuşmak gerekirse- bir kitap değil. Sindirilmesi gerek.
Hangi kitap mı?


OPUS MAGN MU PROVALARI – I


Bu sabah saat yedi buçukta uyandım.
Kahvaltımı ettim.
İşe gittim.
Çalıştım.
Öğle tatilinde öğle yemeğimi yedim.
Çalıştım.
Saat on yedide günlük çalışma süremi tamamladım.
Eve geldim.
Kitap okudum.
Şiir kurdum.
Geldi uykum.
Biraz sonra uyuyacağım.
-m’ler yarım kafiye.

Âh Muhsin Ünlü

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder