Bu gün konudan konuya atlayıp biraz kafa karıştırabilirim. Bu durumdan siz okurları haberdar etmekte yarar görüyorum. Sonbahar yeni geldi bu şehre ve gitti hemen. Adam akıllı hüzünlenemedim bile. Tekrardan muhasebesini yapamadım vazgeçtiklerimin. Sağda solda anlatıp da kurtulmayıda denemedim. Güçlü biri olduğumu sanarak kendime en güzel yıpratma yöntemini uyguladığımın farkındayım ya. Neyse, ziyanı yok. Sunum... Hatırladıkça mideme ağrıların girmesine engel olamıyorum. Daha önce tecrübem olmadı değil bu konuda. Fakat hepsinde aynı son. Unutulan bilgi ve baş dönmesiyle toparlanamayan konu. Öyle ki daha bir hafta olmasına rağmen heyecanımın boyutu abartıyı bile aşmış durumda. Bu süre zarfında her gün okuldan geldiğimde "Tûba ben okulu bırakıyorum" sözlerinin beni nasıl rahatlattığını anlatamam. Bu gün derste Sayın Yardımcı Doçent bir soru sordu ve ilk derste anlattığını söyledi. O derste bulunmuştum fakat sorusunun cevabını hatırlay...
az biraz kafiye olsaydı daha güzel olurdu sanırım.içeriğine diyeceğim yok doğrusu güzelce yüklemişsin anlamı.hece ile yazınca biraz kafiye arıyor insan,bunun tuzu biberi gibi.
YanıtlaSilTeşekkür ederim. Kafiye beni biraz zorluyor.
YanıtlaSililk mısrada "geçmişimi camdan atasım var" yapabilirdim. Bu sefer kafiyeli de olurdu. Hece şiirlerinde hep duygunun geri planda kaldığını düşünüyorum. Klasik olur şiir, kafiyesi hecesi tam ama duygusu az gibi gelir bana hep. Sezdirmeden verebilmek lazım o duyguyu.
Aslında bir deneyince fena da durmadı.:)