Keşke Sürse Ya

  Ne yazsam...


  Ortalık çok pahalı mesela. Eskiden indirime girecek diye bir şeyi beklerken şimdi hiç almama yoluna doğru ilerledik. Görsen her yerde indirimler, yüzdelik oranlar çıldırmış durumda. Önce fiyatı arttırıp sonra indirim diye sunuluyor piyasaya. Yorgunuz arkadaşım. Kent yaşamı zor, trafik zor, kalabalık zor, çalışmak zor. İhtiyaç olur, dalgınlık olur almak durumunda kalırız yüksek fiyatta iken. Bunlarla mücadele ediyoruz, yapmayın.


  Soğuklar geliyor. Ne yazı ne de kışı sevemedim ben. Üşüyoruz, üşüyenlere üzülüyoruz. Açlığı, yokluğu daha çok hissediyoruz. Doğalgazdır, emektir, böyle zincir gibi birbiri ardına geliyor dertler. "Sürsün Bahar" diyerek müzik zevkimi de kondurayım buralara. Bu dönem böyle. Bazen popüler kültürün egoist prensesi Aleyna da dinliyorum. Hem de keyifle. Yapıyorum vallahi.


  Neler yaptım bahsedeyim biraz.

  Lisansı zorla bitirsem de okul hayatının özleminden bir yıl daha okuma kararı alıp, pedagojik formasyon eğitimi aldım. Eğitim hayatımın altın çağını yaşadım, hem de çalışırken. Baya başarılıydım, çok da sevdim. Ne kadar azimliymişim, haberim bile yokmuş. :) Çiçeği burnunda atanamayan bir öğretmenim şimdi. Birkaç tane öğrenci buldum kendime. Müsait oldukça onlarla birlikte ders çalışıyoruz. Ne kadar iyi anlatabildiğimden ziyade öğrencinin ne kadar keyif aldığı, ne kadar iyi hissettiği, kendine güveni ve motivasyonunun yüksekliği ile ilgileniyorum. İyi anlatanlar, süper bilgiye sahip ve bunu güzelce iletenler var. Böyle eğitimciler iyi ki varlar. Benim de çok deneyime ihtiyacım var bu yolda. Geçtiğimiz öğretmenler gününde güzel bir çiçek hediye aldım. Onu da buralara not düşmeden geçmeyeyim. Mahcup oluyor insan. Daha çok gelişmeyi isteme, hak etme düşüncesine kapılıyor.

  Günler birbirinin aynı akıp gidiyor. Sıkça zihnimde konuşuyorum. Ne sohbetler, ne sohbetler. Henüz hayali bir arkadaş alıp oturtmadım yanıma. Yakındır ama :)