17 Eylül 2011 Cumartesi

Ayrılık vakti mi dersin an?

Ben galiba insani duygularımı tekrar kazanıyorum. Buna benim için ne kadar kazanç denebilirse tabi. Harika bir yaz tatili geçirdim. Harika anlar yaşadım. Hep istenen ve hayal edilen. Ve bitmesinden dolayı şuan üzüntü duyuyorum.
Dün yorucu bir günün bitimine doğru diş doktorları misafirimizdi. Bir önceki akşamdan annemle birlikte birbirinden lezzetli ikramlar hazırlamıştık. Ve çay. Bir karadenizli olarak olmazsa olmaz diyebileceğim şeylerden biridir. Oturduk hoş muhabbetler ettik. İş hayatını özlemişim dedim ve dediğim anda bu fikrimden vazgeçtim. Rahattım böyle tadını çıkarmalıydım. Misafirlerimizi yolculadıktan sonra bavulumu hazırlamaya koyuldum.  Annem hiç yardım etmedi. Ne bencil kadın yahû. Çok üzüldü.:) Kıyamadım bende tabi. Birbiri üstüne eleştiriler yağdırdı sesimi çıkarmadım. Onunda tepkisi böyleydi işte. Daha sonra yattık. Daha doğrusu ev halkı yattı ben uyuyamadım. Kardeşime gözüm takıldı bir ara. Melek…
Sabah erken kalkıp hazırlandım ve servise binip otogara gittim. Otobüsü beklemeye başadım. Geçikecekmiş otobüsüm. O sırada otogardaki insanlar dikkatimi çekti ve bir tanesi biraz fazla dikkat çekici idi. Giyimi ile abartılı bir bayandı gördüğüm. Bir süre sonra telefonu çaldı. O sesin o görünüşten geldiğine inanamadım ve kafamı çeviripte bakamadım da. Konuşmalar şüphelerimi doğruladı. Cinsel tercihini farklı yönde kullanan biri idi. Gözlemlemeyi çok istedim fakat bakamadım. Yanlış anlaşılmaktan korktum. Konuşabilmeyi, muhabbet edebilmeyi istedim ama cesaret edemedim. Hayatı algılayışı neydi bilmek istedim. Pardon dedi o ses bana doğru. Döndüm ve baktım yüzüne. Güneş gözlüğü olduğundan göremedim gözlerindeki sözleri. “Saatiniz kaç acaba” dedi. Bende içimde önce konuşmasına izin verdiğim yargılarım yüzünden olsa gerek kısık bir sesle 1:20 dedim. Duymadı tabi ki “efendim?” dedi. Bende ikinci defa o yargılara itibar etmeyerek tebessümle 1:20 deyiverdim. Bir süre sonrada otobüsü geldi ve gitti. Ben yine beklemeye devam ettim. Berbat bir yolculuk geçirdim sonrasında.
Ve son olarak.
Uyanık geçinmekten de yoruldum, uyanık olmaktan da.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder